1. Αξιοποίηση επιχειρησιακής πληροφορίας για την παραγωγή αξίας
1.2 Περιορισμός κόστους επιχειρησιακής λειτουργίας
1.3 Δημιουργία αξίας για τον Πελάτη
Ο τρόπος και ο βαθμός που αξιοποιείται η επιχειρησιακή πληροφορία είναι παράγων διαφοροποίησης μεταξύ Οργανισμών. Η ικανότητα αποτελεσματικής αξιοποίησης της πληροφορίας είναι στοιχείο που συμβάλλει στην διαμόρφωση σημαντικού ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος.
Σύμφωνα και με πρόταση του Ινστιτούτου IMD [Marchand], η πληροφορία μπορεί να αξιοποιηθεί για την ανάπτυξη αξίας σε 4 άξονες, όπως φαίνεται στην παρακάτω εικόνα 1 και περιγράφεται στην παρούσα ενότητα.
Εικόνα 1 – Άξονες αξιοποίησης πληροφορίας
Ο παλιότερος τρόπος δημιουργίας αξίας μέσω της ανάλυσης πληροφορίας είναι η μείωση του ρίσκου. Λειτουργίες όπως η λογιστική και η ελεγκτική (accounting, auditing), αξιοποιούν δομημένα δεδομένα για να μειώσουν κινδύνους όπως έλλειψη πόρων, απάτες ή λάθη.
Ένα σημαντικό μέρος του τρόπου αξιοποίησης πληροφορίας στον σύγχρονο Οργανισμό έχει διαμορφωθεί βάσει των ελέγχων που πρέπει να γίνονται έναντι εμπορικών, λειτουργικών και οικονομικών κινδύνων. Η σημασία της διαχείρισης σχετικής πληροφορίας συχνά αναδεικνύεται μέσω κάποιου αρνητικού επιχειρησιακού γεγονότος.
Στην κατηγορία αυτή εντάσσεται και η πληροφορία που συλλέγεται και αναλύεται σχετικά με την συμμόρφωση σε κανονισμούς και νομοθεσίες (π.χ. φορολογία, οικονομικό έγκλημα) .
Καταγράφεται διεθνής τάση για ολοένα και μεγαλύτερη διασφάλιση έναντι κινδύνων σε πλαίσιο παγκοσμιοποιημένης οικονομίας, μέσω συστηματικότερης δόμησης και ανάλυσης πληροφορίας. Η διεθνής προσπάθεια επιβολής οδηγιών όπως είναι το Basel II στον τραπεζικό χώρο και το ‘Sarbanes-Oxley act’ όσον αφορά την εταιρική διαχείριση, είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα.
Αφορά την συστηματική συλλογή και ανάλυση πληροφορίας που υποβοηθά τον περιορισμό του κόστους (π.χ. συλλογή στοιχείων ανάλυσης δομής κόστους παραγωγής προϊόντος και εκτίμησης προτύπου κόστους – καταγραφή αποκλίσεων κόστους παραγωγής προϊόντων και υπηρεσιών).
Κατάργηση άχρηστων δραστηριοτήτων ή αντικατάσταση υποβέλτιστων δραστηριοτήτων (π.χ. ανταλλαγή εντύπων) με λιγότερο δαπανηρές και περισσότερο παραγωγικές μεθόδους.
Πληροφορία επί των ειδικών αναγκών και προτιμήσεων του Πελάτη, που κατόπιν ανάλυσης συμβάλλει στην αύξηση της παραγόμενης αξίας, μέσω κατάλληλης προσαρμογής προϊόντων και υπηρεσιών.
Η εξέλιξη στο μάρκετινγκ από την εποχή της έμφασης στην προσφορά στην εποχή της έμφασης στην ζήτηση (demand-driven ή customer pull), οδήγησε στην ανάγκη γνώσης του Πελάτη και ταχείας ανταπόκρισης στις ανάγκες του. Η γνώση αναπτύσσεται μέσα από κάθε επαφή με τον Πελάτη σε κάθε επιχειρησιακό κανάλι: στοιχεία ζήτησης, παράπονα, προτιμήσεις σε χαρακτηριστικά προϊόντων ή υπηρεσιών, ειδικές ανάγκες. Όλα αυτά πρέπει να καταγράφονται και να αναλύονται συστηματικά.
Η συλλογή πληροφορίας σε όλα τα σημεία διεπαφής με τον Πελάτη και η ενοποιημένη διαχείριση αυτής για την παραγωγή προστιθέμενης αξίας για αυτόν, είναι η σύγχρονη τάση.
Η αξιοποίησης της πληροφορίας και γνώσης για την καινοτομία είναι καθοριστικός παράγοντας για την ανταγωνιστικότητα και την επιβίωση επιχειρήσεων στον 21ο αιώνα.
Η καλύτερη αξιοποίηση της πληροφορίας έχει επιταχύνει τους ρυθμούς παραγωγής και προώθησης στην αγορά καινοτομικών προϊόντων και υπηρεσιών.
Οι άξονες ‘Δημιουργία προστιθέμενης αξίας για τον Πελάτη’ και ‘Καινοτομία’ είναι συγγενικοί και συχνά δεν είναι σαφής ο διαχωρισμός τους.
Παρακάτω αναλύονται οι άξονες αξιοποίησης πληροφορίας στον Οργανισμό.